Ανδρουλάκη (1999,
b), Καλλιαμπέτσου–Κορακά (1990), Fontana (1994/1995), Πρόσκολλη (1999), Puren
(1998) και Tagliante (1994).
Σύμφωνα με τους παραπάνω συγγραφείς, ένας «καλός δάσκαλος» θα
όφειλε:
α. να είναι: Σύμφωνα τους
παραπάνω συγγραφείς,
ένας «καλός
δάσκαλος» θα όφειλε:
α.
να είναι:
•
καλός, αξιαγάπητος
•
φιλικός
•
ευαίσθητος
•
οξύς παρατηρητής, ενημερωμένος για ό,τι συμβαίνει στην τάξη
•
προσεκτικός ακροατής, υπομονετικός
•
ήρεμος, αλλά με ζωντάνια και ευελιξία
•
ακέραιος
• με
κατανόηση και κατανοητός
•
προσιτός, «εύκολος»
•
μοντέρνος, χωρίς προκαταλήψεις
•
ρεαλιστής στη δική του επαγγελματική φιλοσοφία και στις προσδοκίες του
•
υπεύθυνος, συνετός, μεθοδικός, συστηματικός, καλά προετοιμασμένος
•
ικανός ομιλητής, με καθαρή, δυνατή και εκφραστική φωνή
•
ακριβής, επιδέξιος, πετυχημένος
β. να έχει:
•
επάρκεια γλωσσική, πολιτιστική και παιδαγωγική («…να μαθαίνει στο μαθητή να
επικοινωνεί, να συνεισφέρει ευρέως σε μια γενική εκπαίδευση, προτείνοντας
εργαλεία για να μαθαίνει ο μαθητής να μαθαίνει, αλλά και προτείνοντας ένα
άνοιγμα διαπολιτισμικό») (Martinez, 1998:118)
•
επαγγελματική επάρκεια
•
ικανότητα να σχεδιάζει και να οργανώνει το μάθημα
•
πείρα
•
αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση, ισχυρό «εγώ»
•
θετική στάση για τη θέση του εκπαιδευτικού στην κοινωνία
•
συναισθηματική ωριμότητα (να αποφεύγει τον ανταγωνισμό, τη λογομαχία, την
αναστάτωση)
•
αντοχή
•
φαντασία
•
ενθουσιασμό
•
χιούμορ (να γελά ακόμα και με τον εαυτό του, αλλά ποτέ σε βάρος των παιδιών)
•
άνεση
Ο
«καλός δάσκαλος» δεν πρέπει να είναι ποτέ:
•
κακοδιάθετος και μεροληπτικός
•
υπερβολικά κριτικός, λογοκρίνοντας τη δουλειά των παιδιών
•
δύσπιστος, επιθετικός και ειρωνικός
•
εκνευρισμένος χωρίς λόγο
•
αυστηρός λάτρης της πειθαρχίας, αυταρχικός, απόλυτος
• απογοητευμένος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου