Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013

ένας «καλός δάσκαλος» θα όφειλε:



         Ανδρουλάκη (1999, b), Καλλιαμπέτσου–Κορακά (1990), Fontana (1994/1995), Πρόσκολλη (1999), Puren (1998) και Tagliante (1994).
Σύμφωνα με τους παραπάνω συγγραφείς, ένας «καλός δάσκαλος» θα όφειλε:
α. να είναι: Σύμφωνα  τους παραπάνω συγγραφείς,
 ένας «καλός δάσκαλος» θα όφειλε:
α. να είναι:
• καλός, αξιαγάπητος
• φιλικός
• ευαίσθητος
• οξύς παρατηρητής, ενημερωμένος για ό,τι συμβαίνει στην τάξη
• προσεκτικός ακροατής, υπομονετικός
• ήρεμος, αλλά με ζωντάνια και ευελιξία
• ακέραιος
• με κατανόηση και κατανοητός
• προσιτός, «εύκολος»
• μοντέρνος, χωρίς προκαταλήψεις
• ρεαλιστής στη δική του επαγγελματική φιλοσοφία και στις προσδοκίες του
• υπεύθυνος, συνετός, μεθοδικός, συστηματικός, καλά προετοιμασμένος
• ικανός ομιλητής, με καθαρή, δυνατή και εκφραστική φωνή
• ακριβής, επιδέξιος, πετυχημένος
β. να έχει:
• επάρκεια γλωσσική, πολιτιστική και παιδαγωγική («…να μαθαίνει στο μαθητή να επικοινωνεί, να συνεισφέρει ευρέως σε μια γενική εκπαίδευση, προτείνοντας εργαλεία για να μαθαίνει ο μαθητής να μαθαίνει, αλλά και προτείνοντας ένα άνοιγμα διαπολιτισμικό») (Martinez, 1998:118)
• επαγγελματική επάρκεια
• ικανότητα να σχεδιάζει και να οργανώνει το μάθημα
• πείρα
• αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση, ισχυρό «εγώ»
• θετική στάση για τη θέση του εκπαιδευτικού στην κοινωνία
• συναισθηματική ωριμότητα (να αποφεύγει τον ανταγωνισμό, τη λογομαχία, την αναστάτωση)
• αντοχή
• φαντασία
• ενθουσιασμό
• χιούμορ (να γελά ακόμα και με τον εαυτό του, αλλά ποτέ σε βάρος των παιδιών)
• άνεση
Ο «καλός δάσκαλος» δεν πρέπει να είναι ποτέ:
• κακοδιάθετος και μεροληπτικός
• υπερβολικά κριτικός, λογοκρίνοντας τη δουλειά των παιδιών
• δύσπιστος, επιθετικός και ειρωνικός
• εκνευρισμένος χωρίς λόγο
• αυστηρός λάτρης της πειθαρχίας, αυταρχικός, απόλυτος
• απογοητευμένος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου